Direct naar inhoud
Fietsersbond Maastricht en Heuvelland

Tussen Servaasbrug en Sluisbrug / Rive Droite

Ontspannen fietsen langs de waterkant

Water geeft licht, lucht en ruimte, maar ten noorden van de Sint Servaasbrug zien fietsers de Maas nauwelijks en rijden zij nog steeds door een onaangename verkeersomgeving (enorm veel auto’s en stoplichten) met onvolmaakte fietsvoorzieningen (strook rood geverfde rijbaan). Dat geldt zelfs voor fietsers die de internationale Maasroute volgen: zij zien weinig Maas in Maastricht.

In 2012 zijn in de Structuurvisie Maastricht 2030 ingrijpende plannen voor de Maasoever gepresenteerd. De gemeente heeft hier een ambitie laten zien waarbij de weg wordt verplaatst en de oever deels autovrij wordt. Een complete uitvoering bleef lang uit.

Het goed nu de goede kant op: in 2024 werd een ontwerp gemaakt voor een ononderbroken tweerichtingsfietspad aan de westkant van de Franciscus Romanusweg tot aan de Borgharenweg. Voor de Borgharenweg wordt nog gewerkt aan het ontwerp, in het kader van Limmel aan de Maas. Als ook dat lukt ontstaat een ononderbroken fietspad van de Wilhelminabrug tot bij Borgharen, dat is meer dan 3 kilometer. Na realisatie zal dit onderdeel worden van de bewegwijzerde Maasroute.

De uitvoerbaarheid is realistisch door de rijkssubsidie voor de woonwijk Limmel aan de Maas. Het pad langs de Franciscus Romanusweg wordt in 2026 aangelegd.

Wij verwachten een groot positief verschil bij realisatie van deze ambitie. Want er ontstaat voor langzaam verkeer een groene corridor tussen stadscentrum en het noordelijke stadsdeel: hier zul je wél vlot kunnen doorfietsen, hier zal het wél veilig voelen, hier zal het wél aantrekkelijk zijn. Deze corridor nodigt uit om op de fiets te stappen.

Mooi is ook dat de corridor het stadscentrum goed verbindt met recreatiegebied Maasvallei en dat het fietspad als doorstroomroute voortgezet kan worden langs het Julianakanaal.

Gewenste effecten