In Maastricht is onder meer behoefte aan:

• een veilige (fiets)route naar de binnenstad voor schoolkinderen uit Jekerdal, Biesland, Campagne en Wolder,
• een rechtstreekse fietsverbinding tussen de nieuwe universiteitsgebouwen in het Tapijngebied en de bestaande aan de Tongersestraat,
• schone, rustige fietsroutes waar jong en oud plezierig kunnen fietsen.

Het plan van Bosch en Slabbers voor de Tapijnkazerne bevat een nieuw doorgaand pad vanaf de Berenkuil tot aan de Sint Hubertuslaan, over het terrein van de voormalige kazerne. Met een kleine aanpassing raakt dit pad het huidige parkdeel niet, het is een goed fietspad dat nagenoeg helemaal op het nieuw openbare deel kan worden aangelegd. Wat nu nog uitziet als een plein wordt dan pad met gras er omheen.

Het eerste plan van Bosch en Slabbers, met daarin een eigen fietsbrug over de Jeker. In rood aandachtspunten van de Fietsersbond.

Bij de Berenkuil sluit dit pad aan op de fietsoversteek richting Champs Elyseesweg èn op de verbinding naar Tongersestraat en Klevarie. Het ligt dicht bij de toekomstige gebouwen van de universiteit en de fietsparkeerplaatsen die daarbij nodig zijn. De Jeker wordt gekruist met een nieuw bruggetje vanaf waar fietsers en wandelaars het gebied mooi overzien. Het hoogteverschil wordt in het ontwerp opgevangen met grond die vrijkomt bij het uitgraven voor het souterrain van de Universiteit. Het nieuwe pad loopt parallel aan het bestaande pad langs de Jeker en stadsmuur. Het voordeel daarvan is dat het bestaande pad geen noodzakelijke functie voor fietsers vervult waardoor het rustige wandelkarakter onaangetast blijft. Het nieuwe pad is ook toegankelijk voor wandelaars. Ook komt er nog een interessant ontsluitend parallelpad tussen de gebouwen door. De loop- en wandelmogelijkheden nemen dus ook enorm toe.

De Fietsersbond is van mening dat het plan van Bosch en Slabbers op deze manier goed tegemoet komt aan bovengenoemde drie fietswensen. Het vergroot de mogelijkheden voor veilig bewegen van jong tot oud, het stimuleert de ontwikkeling van een gezonde leefstijl en de voorzieningen worden voor fietsers goed ontsloten. De overzichtelijke padenstructuur en de open relatie tussen de binnenkant van de gebouwen en het park draagt sterk bij aan de sociale veiligheid van het gebied. Door de combinatie van goede ontsluiting met goede sociale veiligheid is aan twee belangrijke voorwaarden voor een ontmoetingspark voldaan.

Het behoud van een fietsverbinding over het terrein is ook van belang voor de gebruikers van het huidige wandelpad. Want het nieuwe leven in de gebouwen gaat onafwendbaar fietsers (studenten én werknemers) aantrekken. Een fietspad dat aan de vraag van deze gebruikers voldoet kan voorkomen dat over het wandelpad wordt gefietst. Om die reden moet het fietspad via de nieuwe brug over de Jeker aansluiten op de berenkuil zodat de fietsverbinding logisch genoeg is om te voorkomen dat fietsers er het wandelpad kiezen.

Echter: na de presentatie van het ontwerp is het fietsbruggetje uit het plan verwijderd en moeten fietsers gebruik maken van de brug voor de Prins Bisschopsingel. Daardoor ontstaat een inconsistentie in de fietsroute. Inconsistenties zijn een verkeerde traditie in de Maastrichtse fietsroutes.

De Fietsersbond pleit voor alsnog toevoegen van het bruggetje bij de berenkuil!

Een waarde van het fietspad is dat het een verbinding legt tussen de Polvertorenstraat en de Van Heylerhofflaan. Dat zijn autoluwe parallelstraten van de singels die voor sommigen een prettig alternatief vormen voor de veel te vervuilde en lawaaierige singels. Metingen laten zien dat de luchtkwaliteit op de Prins Bisschopsingel structureel slecht is!

Er hoeft echter geen angst te bestaan dat het park opeens overspoeld zou worden door haastige fietsers. Voor de grote stromen fietsers blijven de Prins Bisschopsingel en de Tongersestraat stukken sneller en handiger. Er liggen ook geen grote wijken in de buurt waarvoor het park een kortsluiting zou betekenen. Dat blijkt ook uit het beperkt aantal fietsers dat nu gebruik maakt van het fietspad.

Het pad moet ook niet overkomen als een snelfietspad. Het is primair een ontsluitingspad voor het gebied dat vooral zal worden gebruikt door de mensen die in de gebouwen moeten zijn. De sfeervolle Maaspuntweg in het Charles Eyckpark aan de overkant van de Maas en het prachtige fietspad in het park van de Hotelschool kunnen als voorbeeld voor de vormgeving dienen. Voor het nieuwe fietsbruggetje over de Jeker heeft de Fietsersbond een romantisch beeld voor ogen:

Bij goede fietsvoorzieningen kiezen meer mensen voor de fiets in plaats van voor de auto. Daarmee dragen fietsvoorzieningen bij aan het voorkomen van al te grote parkeerwoestijnen om de stedelijke voorzieningen!

De Fietsersbond is het er mee eens dat het doorsnijden van het dierenkamp zal worden voorkomen door het fietspad langs de rand daarvan te situeren. Daar ligt al een fietspad dat vooral door basisschoolkinderen wordt gebruikt (zie de inzet in bovenstaand kaartje). Het fietspad sluit dan aan op de Van Heylerhofflaan, maar wel een beetje minder op de Pieterstraat.

Op 21 juni ging de raad akkoord met het plan zonder nieuw bruggetje. Het plan moet in 2020 zijn uitgevoerd. Het bruggetje kan natuurlijk net als de onderdoorgang bij de Prins Bisschopsingel later alsnog worden toegevoegd….

Meer informatie over het plan is te vinden op de website van de gemeente Maastricht: http://www.gemeentemaastricht.nl/over-maastricht/projecten/west/tapijnkazerne.