Trots op recreatieve routes
Maastricht heeft fietsroutes die zijn bewegwijzerd als onderdeel van het gigantisch grote fietsrouteknooppuntennetwerk voor recreatief en toeristisch fietsen. De routes in Maastricht zijn niet evenwichtig. Soms zijn ze bijzonder mooi (Jekerdal, omgeving Hartelstein), te vaak zijn ze niet prettig. Wij stellen voor om hier net als in Vlaanderen heel actief mee aan de slag te gaan.
Om prettig te fietsen verwacht je onder meer:
- dat je veilig met zijn tweeën naast elkaar kunt rijden,
- dat je geen gevaarlijke oversteken hoeft te maken,
- dat je niet over drukke wegen hoeft te rijden,
- dat de omgeving aangenaam en interessant is.

Zwakke schakels in het knooppuntennetwerk zijn onder meer de routes over verkeerswegen als Klipperweg (47, stoffig industrieterrein), Ambyerstraat (49-7, is niet aantrekkelijk), Meerssenerweg (79-8, fietspad niet compleet, fabriek, heel druk kruispunt met lange wachttijd) en Köbbesweg (4-5, is onveilig bij de aansluitingen van de A2), de Balijeweg (48, te weinig ruimte), de twee steile weggetjes bij Slavante (411-12, zijn gevaarlijk), het Tongerseplein (3, is een stressrotonde), het fietspad Lanakerveld (11-10, vanuit Maastricht alleen onverhard bereikbaar) en het stadscentrum (2-3, kan heel erg druk zijn).
De Fietsersbond wil graag met Routepunt Zuid-Limburg en de gemeente Maastricht samenwerken aan een ambitieplan voor een duurzaam ontwikkelend beheer van de knooppuntenroutes. Voor permanente aandacht en een resultaat waarop we allemaal trots kunnen zijn.
Wij zullen dan concrete voorstellen inbrengen, zoals:
- kiezen voor of aanleg van aantrekkelijkere schakels (langs de Maas, over de Groene Loper, langs Meerssenhoven, over de Hoevere-Kuilenbergweg, door het park óm de binnenstad en over het Tapijnterrein),
- aanpak van allerlei onveilige punten, zoals oversteekplekken (Fregatweg, Brusselseweg),
- verbeteren van de voorzieningen op de bestaande knooppuntenroutes, zoals aanleg van parallelle wandelpaden (Oude Molenweg) of verbeteren van de verharding (Lanakerveld),
- verbeteren van de omgeving van de bestaande knooppuntenroutes, zoals met voldoende aansluitingen op aanliggende wijken (Lanakerveld).
Maasroute
De Maasroute zou in Maastricht dichter bij de Maas moeten blijven. Op de vreemde afsteker naar Casino Slavante (zeker een mooie plek, maar een helling van 13% mét scherpe haarspeldbocht) en de omweg over de gribusweg achter het station hebben we de allergrootste kritiek.
Goed nieuws!
Heel mooi nieuws is dat in 2026 een fietsbrug over de Maas wordt aangelegd, tussen Borgharen en Boschpoort/Smeermaas. Dit wordt voor Maastricht de eerste echte fietsbrug over de Maas! Hierbij rij je aansluitend over een dijk om het prachtige natuurgebied eiland Bosscherveld. Dit kan een knooppuntenschakel worden in Rivierpark Maasvallei.

Maar de verbindingen tussen de brug en de stad moeten ook in orde worden gemaakt. Voor de oostoever zetten wij ons in voor een doorlopend fietspad van de Wilhelminabrug tot in Borgharen dat zowel een utilitaire als een recreatieve functie heeft. Van de twee ontbrekende stukken aldaar wordt het eerste eind ook in 2026 aangelegd: een tweerichtingsfietspad langs de hele Franciscus Romanusweg. Het laatste tweerichtingsfietspad dat nog ontbreekt zou een essentieel onderdeel moeten worden van de Trega-Zinkwitontwikkeling (Limmel aan de Maas). Dat is nog niet verzekerd! Voor de westoever zetten we ons in voor een veilige oversteek en bredere fietsvoorzieningen op de Bosscherweg. Die mogen niet te lang op zich laten wachten gelet op de toenemende drukte op het fietspad!
Gewenste effecten zijn:
- Fietsen door Maastricht is een positieve ervaring en over die ervaringen wordt positief gecommuniceerd.
- Toerisme wordt duurzamer, niet alleen in Maastricht maar ook in de omgeving.
- Inwoners nemen ook voor recreatie vaker de fiets; kunnen beter ontspannen, komen meer in beweging en komen meer onder de mensen.