Een veilige en comfortabele fietsroute tussen Tongerseplein en Randwyck is voor veel fietsers van grote betekenis, maar juist hier wordt veel over geklaagd. Aanpak van de knelpunten staat al heel lang op de agenda. Aanpak van alleen knelpunten zou echter voorbij gaan aan de kwaliteitsverbetering die nodig is om tot een uitnodigende route te komen. Leidraad voor die verbetering zou doorfietsroutekwaliteit moeten zijn.

De J.F. Kennedybrug is van groot belang voor werknemers, studenten en scholieren. Tussen Prins Bisschopsingel en Randwyck is fietsverkeer vooral tijdens spitsen intensief. Tegelijk liggen daar de meest genoemde fietsersergernissen van Maastricht, namelijk onveilig voelende fietsoversteken van de autoaansluitingen. Een kwaliteitssprong van schakel zal daardoor grote invloed hebben op de beleving van het Maastrichtse fietsklimaat.

De fietspaden zijn versleten
Er zitten scheuren in het asfalt, het is soms rafelig en regenwater loopt niet naar de goot maar in de lengterichting omlaag. Onderhoud is nodig, maar dat is niet voldoende.

Veiligheid, ruimte en comfort schieten tekort
Tussen Tongerseplein en Randwyck ligt een uitdagende verkeerskundige opgave om de vele conflicten tussen doorgaande fietsers en afslaande automobilisten aan te pakken. Maar ook de fietspaden en ventwegen vragen om verbetering. Door drukte en snelheidsverschillen zijn er veel inhaalbewegingen. De fietspaden zouden dan ook ruimer en comfortabeler moeten worden, met betere afwatering en liefst met eigen verlichting. De ventwegen, die ’s winters spekglad zijn, zouden tot fietspad moeten worden omgebouwd of met asfalt moeten worden verhard. Dit zijn ingrijpende reconstructies.

Een verband op regionaal schaalniveau
De fietsroute maakt hier deel uit van een regionale weg, de N278. De fietsroute heeft ook een regionale functie. Dat vraagt om meer herkenbaarheid en kunnen doorfietsen. De N278 wordt binnen Maastricht als autoschakel vooral als zuidelijke randweg gezien, met een voortzetting over de Tongerseweg. Voor fietsers is het gelet op de gebruikspotentie zinvoller om de voorzetting te zien over Hertogsingel, Sint Annalaan en Via Regia. Het regionale perspectief is dan Aken – Hasselt, of, praktischer, Cadier en Keer – Veldwezelt. Het vraagt eigenlijk niet zoveel extra om dit grotere verband te realiseren. Het belangrijkste is aanbrengen van fietsbewegwijzering. En hier en daar een knelpunt oplossen, maar die knelpunten verdienen sowieso een plek op de agenda.

In 2026 is zo’n belangrijk knelpunt opgelost: het fietspad aan de zuidkant van het Europaplein dat in 2012 werd afgesloten is heraangelegd en ook de ongelijkvloerse kruising van de Sibemaweg is daardoor weer in gebruik.

Aan de N278 in de wijk Heer dienen de incomplete en de onveilige voorzieningen voor de fietsers te worden aangepakt: zoals de ventwegen die fietsstraten zouden moeten worden. In 2026 is daar alvast een maximumsnelheid van 30km/uur ingesteld, maar zonder fysieke maatregelen. Met meer grote bomen kan ook de hitte op de route worden worden aangepakt. Buiten de bebouwde kom verdient de oversteek naar de Zwarte Weg aandacht voor de veiligheid.

Gewenste effecten

• Regionaal fietsverkeer vindt zijn weg en neemt daardoor toe, zowel met snelle als met recreatieve fietsers.
• Door ruimere fietspaden wordt het fietsen in de drukke spitsen veiliger en prettiger omdat er minder storende inhaalconflicten zijn.
• Tussen Maastricht west en oost concurreert de fiets beter met de auto door meer comfort en door het wegnemen van gevoelens van onveiligheid en achterstelling. Dat zou tot meer fietsgebruik en minder autogebruik moeten leiden.