Olifantenpaadjes

Ze geven een beeld van waar mensen willen lopen en fietsen.

Paadjes van verlangen

35 jaar na de opening van het academisch ziekenhuis is het voetpad nog steeds niet klaar.
Van het Endepolsdomein naar het ziekenhuis of MECC door het groen; korter en meer ontspannen dan langs de weg.
Rechtsaf slaan: hier kunnen fietsers haast niet anders dan de bocht afsnijden als ze niet op de verkeerde helft van het fietspad terecht willen komen.
Voetgangers lopen rechtstreeks van Sint Annadal naar de binnenstad.
Een soepele bocht in plaats van de onmogelijk scherpe bocht verderop,.
Een van de vele olifantenpaden rondom wijk Hazendans.
De kortste verbinding tussen Dormio en de Terra Cottalaan.
De kortste én veiligste verbinding tussen Malpertuis en Caberg.
Zelf gemaakt pad want de trap is te steil en geschikt voor fietsen noch kinderwagens.
Sommige fietsers kruisen het steile talud, om 300 meter extra omweg te voorkomen.

Olifantenpaadjes tonen aan dat wie op eigen kracht ergens heen wil graag de kortste weg volgt. Dat fietsers en voetgangers liever een hellingbaan gebruiken dan een trap. En dat een fietser bij het nemen van een bocht de fiets graag onder controle houdt door (enige) vaart te bewaren (minimaal 12 km/uur). Om de bocht te kunnen halen moeten hoeken in voldoende mate worden afgerond.

We noemen het olifantenpaadjes maar het zijn mensenpaadjes.

Lopen en fietsen zijn fijner als de juiste loop- en fietslijnen door ontwerpers worden gerespecteerd. De sporen tonen zulke wensen aan. Ontwerpen die de wenslijnen volgen maken ons verkeerssysteem menselijker.