Maastricht-Margraten zonder klimmen

Ontdek hier hoe je boven op het plateau komt zonder zware klim!

Als Margraten een Duits dorp zou zijn, heette het misschien Hochwiesen of zoiets. Feit is dat het zo’n 120 meter hoger ligt dan het centrum van Maastricht. Zonder omhoog te gaan, kun je er dus niet naar toe fietsen. Maar daarvoor hoef je niet die eindeloze Keerderberg te kiezen. Er zijn fijnere routes mogelijk.


Margraten met omgeving

Hieronder volgen onze twee tips. De eerste gaat via de voormalige trambaan en Cadier en Keer. De andere is iets hobbeliger en volgt een bewegwijzerd ATB-parcours.

De Zwarte Weg

Ooit was er een tramlijntje tussen Maastricht en Vaals. Op een goede kaart kun je het tracé terugvinden. Door het tracé voor zover als nog mogelijk is te volgen, kun je 120 meter stijgen met slechts één steile klim, bij Cadier en Keer. Dat stukje is eventueel te lopen.

Volg de Akersteenweg richting Cadier en Keer en ga net buiten de bebouwde kom van Maastricht bij een bocht linksaf. Daar ligt de Zwarte Weg, nu een privéweg waar de toegang eigenlijk verboden is, maar begin twintigste eeuw reed hier de tram. Het is kennelijk geen probleem om hier te fietsen, er wordt veelvuldig gelopen en gefietst en verderop vinden we zelfs de bewegwijzering van de LF6 (fietsroute Aken-Maastricht).


In de Zwarte Weg valt wel een tramverbinding te herkennen.

Het is zaak om de logische lijn van een spoortracé te volgen en bij Antoniusbank niet scherp af te buigen naar rechts of links. De bewegwijzerde fietsroutes gaan daar allemaal teveel naar links. De trambaan gaat in een flauwe bocht naar rechts, dit is nu een halfverhard en autovrij pad. Uiteindelijk volgt een T-kruispunt: het tracé is er helaas onderbroken. Hier moet je rechtsaf, steil omhoog naar Cadier en Keer.


Op dit punt rechtsaf en naar boven klimmen.

Helemaal boven aangekomen op de Limburgerstraat, linksaf slaan. Dit weggetje volgend komt je bij een viaduct onder de Rijksweg weer op het tramtracé terecht. Het weggetje blijven volgen tot in Honthem waar je bij een splitsing met wegkruis linksaf gaat. Ook dit smalle weggetje volgen en na ongeveer een kilometer verschijnt Margraten aan de horizon.


Een van de vele wegkruisen bij Margraten.

Door het dal

Bij Groot Welsden begint een dal dat met enige bochten via Bemelen uitkomt in het Maasdal. Het dal heeft nauwelijks een beek en een naam ervoor hebben we nog niet ontdekt. Dit dal is geschikt om het plateau op te fietsen (of om terug te gaan natuurlijk).

Voorbij Antoniusbank gaan de bewegwijzerde routes als LF6 en Groeveroute linksaf naar beneden om daarna steil bergop te gaan. Volg die routes alleen tot het laagste punt en kies direct voorbij de eerste bocht het halfverharde pad aan de de rechterkant. Dit is een heel lang doorgaand pad en onderdeel van het ATB-netwerk. Het wegdek is redelijk. Het pad blijft het laagste deel van het dal volgen, met links bos en interessante kalkgroeves en rechts velden. Heel geleidelijk aan neemt de hoogte toe. Vlak voordat  pad uitkomt op de verbindingsweg tussen Klein Welsden en Margraten is het geasfalteerd.


Bij de Trichterweg kun je terugkijken op deze slingerende route.

Ga op de Trichterweg rechtsaf voor het laatste stukje naar Margraten.

Slotopmerkingen

Het is merkwaardig dat de reguliere fietsverbindingen dwars tegen de hellingen opgaan en onnodig zwaar zijn. De LF6, Groeveroute en knooppuntenroute lopen steil omhoog langs groeve ’t Rooth. De mountainbikeroute is daarentegen bijna vlak. Zouden de routes voor recreatieve of utilitaire fietsers niet juist vlakker moeten zijn dan die voor meer sportieve fietsers?

 

Bijgewerkt: 3-4-2007